Terugblik Op Een Seizoen Van Afwezigheid

Polygon Art by Isidore

Ik wil je graag vertellen waarom ik in de afgelopen maanden geen nieuwe artikelen heb geschreven en ik op social media nog beter zweeg dan de doden. Ik probeer te bedenken wat het is dat ik wil vertellen, waarom ik een uitleg wil geven. Ik voel me verantwoordelijk voor mijn afwezigheid en tegelijkertijd realiseer ik me dat het de meerderheid waarschijnlijk niet was opgevallen. Daarom is dit artikel voor jou; de persoon die me heeft gemist; de persoon die  het opviel dat ik weg was en de persoon die me vroeg hoe het met me ging.

November

Ik zit niet lekker in mijn vel. Ik ben niet depressief, maar kan me er niet toe zetten om tot actie over te gaan. Alles is overweldigend veel. De dagelijkse verantwoordelijkheden zijn het enige dat ik kan doen en dus besluit ik voor de rest niks te doen. Met de dag gaat mijn executieve functioneren achteruit en het maakt me rusteloos in mijn hoofd waardoor ik steeds meer overprikkeld raak. Desondanks zit ik sterk met mezelf en mijn autisme in de knoop. Ben ik wel een autist? Ben ik niet gewoon HSP? De in oktober gekregen antidepressiva snijdt als een mes door mijn hersenen heen. Nooit heb ik hoofdpijn en dus voel ik bij elke steek een overweldigende paniek dat het mijn hersenen aantast.

December

De gevreesde maand van feest en verplichte vrolijkheid. Ik heb al sinds oktober niet meer gestudeerd en ik heb het gevoel dat als dit zo doorgaat dat ik dan beter kan stoppen met de opleiding. Het geeft me stress. Ik probeer me mentaal voor te bereiden op de kerst. Enorme tegenzin, maar het “moet” omdat ik mijn dochter en moeder niet teleur mag stellen. Ik ben er steeds meer van overtuigd dat ik een HSP’er ben en dat de autisme diagnose gewoon niet kan kloppen. Ik besluit om mijn medicatie te stoppen. Weg met de antidepressiva en haloperidol. Om het negatieve effect van ontwenningsverschijnselen op te vangen, maak ik gebruik van een eigen bedachte afbouwschema. Om mezelf uit het treurige cirkeltje te halen besluit ik dat het een goed idee is om met Evone te gaan stappen. We gaan naar de Waterhole en al vrij snel begint de overprikkeling aan me te vreten. Mensen staan te dichtbij, dronken mannen gedragen zich belachelijk, verliefde stelletjes lebberen elkaar af op de dansvloer. Het is chaotisch en na een uur wil ik naar huis. In de kerstvakantie gaat mijn hele slaappatroon naar de gallemiesse. Ik kan niet slapen. Ik kan niet wakker worden. Ik kan me nergens op concentreren, maar voel een enorme stress om te voldoen aan zelf opgelegde idealen.

Januari

“Een nieuw jaar. Een nieuwe ik.” Ik hekel goede voornemens en doe er dan vooral ook niet aan mee, maar wat ik wel deed was weer verder gaan aan mijn studie. De kerstvakantie was eindelijk afgelopen en ik kwam weer in mijn stabiele dagelijkse patroon. Het voelt echter ontzettend stressvol om mijn dochter naar school te brengen en haar af te halen. Niemand houdt zich aan de verdomde verkeersregels en ik word er soms helemaal gek van. Ik merk steeds vaker aan mezelf dat ik last heb van overprikkeling en gevoelens van agressie en paniek ervaar. Ik probeer mezelf in mijn overmatig negatieve gedachten tot rust te brengen. Opruimen gaat al weken niet, maanden als ik eerlijk ben. De frustraties bouwen zich blijvend op. Aan het einde van de maand ben ik bij Roger op gesprek. Hij zegt wat dingen tegen me die me diep raken en me in de loop van de dag in een shutdown sturen. Ik kan niks meer. De dagen erna moet ik herstellen en gebruikte ik de RET methode van Albert Ellis die ik in mijn lesboeken heb geleerd. Het is het ontdekken van je irrationele gedachten die (negatieve) emotionele consequenties opwekken waaruit (verkeerd) gedrag ontstaat. Het was het openen van pandora’s box.

Februari

De inhoud van mijn box bestaat uit de confrontatie met mijn onbewuste gevoelens die ik al heel lang voor Roger koester; de realisatie dat ik ondanks mijn ontkenning van de afgelopen maanden ontzettend autistisch ben (ja duh, ik heb een fucking diagnose!) en dat ik door het stoppen met de haloperidol medicatie mezelf langzaam naar de afgrond werkte. Ik verkeerde in shock van al deze realisaties, waarvan de grootste en ergste was dat ik gevoelens voor Roger had. Dagen werd ik geteisterd met paniekaanvallen, stressvolle hartkloppingen en een maag die maar niet ophield met draaien. Ik zag geen andere manier dan mijn gevoelens en gedachten op papier te zetten en deze aan hem te mailen. Hierdoor belande ik echter in het volgende dilemma: Was het wel verstandig om dit te doen? Nu, een paar dagen later, moet ik zeggen dat het voor mij toch wel therapeutisch heeft gewerkt om de mail te schrijven en versturen. Heb totaal geen idee hoe mijn woorden bij hem binnen komen en daar maak ik me zorgen over. Hij heeft nog steeds niet gereageerd en dat vind ik moeilijk.

Ik ben afgelopen maandag ook weer begonnen met het slikken van haloperidol. Daarnaast ben ik actief aan het stimmen om mijn emoties en gedachten beter te reguleren. Vooral mijn audiostim (die ik nonstop op repeat luister) is erg succesvol in het wegdrijven van ongewenste gedachten en het kalmeren van mijn gevoelens en fysiologische reacties. Ik heb weer mijn social media’s geïnstalleerd om te kunnen connecten met mijn favoriete mede-autisten en ben braaf mijn studie aan het volgen. Mijn huis is nog steeds een geëxplodeerde ravage en ik moet een plan maken om dit te fixen, maar mijn prioriteit ligt nu echt even bij mezelf weer stabiel krijgen.

Top 10 best bekeken artikelen in 2019

Ik had het voornemen om aan het einde van 2019 een jaaroverzicht te schrijven met daarin de best bekeken artikelen van 2019. Zoals ze zeggen: “De weg naar de hel ligt betegeld met goede intenties.” Om jullie echter niet in ongewis te laten hierbij toch de top 10:

  1. Hoe Herken Je Autisme Bij Vrouwen? Een Signaleringsprofiel!
  2. International Research: Autisme Around The World
  3. De Positieve Kenmerken Van Autisme
  4. De Cognitieve Theorieën Over Autisme
  5. Tips Voor Het Omgaan Met Je Depressie
  6. Wat Is Stimmen En Waarom Is Het Belangrijk Voor Autisten?
  7. Goed Moederschap Is Een Keuze
  8. Camoufleer Ik Eigenlijk?
  9. Waarom Niemand Op Het Schoolplein Weet Dat Ik Autisme Heb
  10. Gelukkig Ben Ik Een Autist In Nederland

Volgens de statistieken heb ik in 2019 ruim 3.249 unieke bezoekers gehad en is mijn website ruim 8.391 keer bekeken. De grootste social media verwijzers zijn Facebook en Twitter, maar ook via de zoekmachines wordt mijn website goed gevonden. De meeste bezoekers komen uit Nederland en België, maar ook uit de USA, UK, Duitsland, China, Ierland, Frankrijk, Italië, Canada en Australië.

Ik vind dat ik best trots op mezelf mag zijn met deze gegevens en het motiveerd om vooral door te blijven gaan met het schrijven voor deze website. Super bedankt aan iedereen die mijn artikelen leest, een reactie achterlaat hier of op social media. Het betekend ontzettend veel voor me!

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

©2020 Gewoon Autastisch!

Translate »

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?