Autisme En Studeren: Leren Mijn Energie Opnieuw Te Verdelen

Polygon Art by Isidore

In de afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met mijn studie en het Engelstalig maken van mijn website om vervolgens weer terug te gaan naar een Nederlandstalige website. Al met al had ik het er maar druk mee.

In de eerste week van september ging ik vol enthousiasme aan de slag met mijn studie. Ik had een goed schema gemaakt met studie uren en pauze die ik braaf volgde. Vrijdag voelde ik me in mijn hoofd moe, maar wel opgewekt dat ik eindelijk echt was begonnen met studeren. In het weekend deed ik een x-aantal blogs vertalen, mijn insta opnieuw indelen en op social media een onderzoeksvraag deponeren.

De week erop werd ik ongesteld. Lekker belangrijke info zou je denken, maar voor mij als autist is dit een essentieel aspect van hoeveel energie ik heb voor prikkelverwerking. Ik had bedacht dat ik 4 in plaats van 3 dagen per week kon studeren en dus begon ik maandag met het studeren. Ik heb 3 modules om te bestuderen. Algemene Psychologie, Gezondheidspsychologie en Inleiding in de Counseling. Voor elke module heb ik 1 uur en 45 minuten en dat 4 keer per week. Dinsdag begon ik me al moeier te voelen en nam ik tussentijds steeds meer kortere pauzes van het lezen. Woensdag is een blog dag en ging ik verder met mijn Engelstalige website. Donderdag weer studeren, maar moeite hebben met concentreren en de tekst meer dan regelmatig opnieuw moeten lezen, omdat het niet tot me doordrong. Vrijdag was ik kapot en besloot ik om een dutje te gaan doen in plaats van leren. Ik heb mezelf die hele dag een pauze gegeven.

Zaterdag voelde ik me al beter, maar nog steeds lichamelijk moe ondanks dat mijn menstruatie al weer 2 dagen voorbij was. In het weekend studeer ik zoiezo niet dus kon ik ontspannen dacht ik. Toen ik boodschapjes wilde doen bleek mijn fietsband lek te zijn en moest ik die naar de fietsenmaker brengen. Een half uur heen en een half uur terug lopen in de brandende zon met een winterjas aan. Ik was kapot en voelde de energie wegsijpelen gedurende de dag. De dag erop vroeg mijn moeder of we mee wilde naar de Ikea. Tegen beter weten in zei ik ja, gezellig voor Merit en samen lunchen. Het was vermoeiend en toen ik thuis kwam kon ik niks anders doen dan op bed liggen om bij te komen.

Gezien mijn fiets bij de fietsenmaker staat tot dinsdag moet mijn dochter voor het eerst helemaal alleen naar school fietsen. De stress van potentieel gevaar en de gedachten aan nare telefoontjes met slecht nieuws spoken ’s nachts door mijn hoofd. Ik kan niet in slaap vallen en lig uren te draaien. Dan gaat maandag de wekker om 7 uur. We komen uit bed en beginnen onze dag. Merit aan het ontbijt in de keuken, ik met een kop koffie en een sigaret in de werkkamer. Ik maak daarna haar lunch klaar en om 5 over 8 gaat de wekker dat ze naar school moet vertrekken. Ze gaf me de dag er voor aan dat ze het spannend vond en toen zei ik heel opbouwend dat ze het vast heel goed gaat doen omdat ze de verkeersregels goed kent. Ik krijg 15 minuten later een appje dat ze op school is. Ik ben opgelucht en trots. Ik heb echter geen energie om te studeren en besluit kleine activiteiten te doen zoals het maken van nieuwe poly art voor op mijn blog en een beetje huishouden.

Vandaag, dinsdag, heb ik weer gestudeerd. Ik merk dat mijn gedachten nog steeds afdwalen en dat ik de lestekst soms opnieuw moet lezen om tot me door te laten dringen. Alhoewel ik beter heb geslapen dan gister, ben ik nog steeds moe in mijn hoofd. Ik besluit om opnieuw naar mijn zelfbedachte lesrooster te kijken. Een uur en 45 minuten is misschien wel erg veel om onafgebroken te lezen uit een boek, zeker omdat het gaat om zware materie. Ik pas mijn week rooster aan naar een uur per module en 2 keer een half uurtje pauze. Ik twijfel of ik 3 of 4 dagen moet aanhouden. Ik wil namelijk binnen een jaar mijn propedeuse behalen en moet daar gewoon bergen voor verzetten. Maar overprikkeld raken en blijven kan leiden naar een autistische burnout en dan ben ik verder van huis.

Het is me in elk geval duidelijk dat studeren op HBO niveau intensief is, omdat ik veel hersenkracht inzet en ik hierdoor overprikkeld raak. Daardoor heb ik weinig energie over voor andere activiteiten en laten andere prikkels mijn glas sneller doen overlopen. Ik moet dus balans zien te vinden tussen alles wat moet en alles wat kan. Ergens denk ik dat ik moet wennen aan het studeren en dat ik met de tijd meer energie er voor kan hebben. Misschien is dit wishful thinking en blijft mijn energieniveau laag. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik het wiel helemaal zelf aan het uitvinden ben wat studietijd betreft, maar dat is een onderdeel van thuisstudie waar ik bewust voor heb gekozen. Ik ben zoekende naar het ideale studierooster om een goed balans te vinden en zodra ik die heb gevonden, dan zal mijn prikkelverwerking ook beter zijn.

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

©2019 Gewoon Autastisch!

Translate »

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?